CD-voorstelling ‘LAÏS LENSKI’

Laïs - Laïs LenskiOp 16 april stelt 'LAÏS LENSKI' zijn eerste cd voor in het Zuiderpershuis in Antwerpen. De dames van Laïs maken muziek samen met Simon Lenski. Dat niemand eerder op het idee gekomen is. De wonderlijke papieren, fluwelen, fluwijnen, satijnen stemmen van Laïs gecombineerd met de bijna religieuze (maar dan toch ook weer bijwijlen demonische) cello van Lenski (zie ook DAAU en Prima Donkey) leveren een plaat op die eigenlijk maar één titel kon hebben: LAÏS LENSKI. De samenwerking zat er al langer aan te komen. Zowel Simon Lenski als Jorunn Bauweraerts, Annelies Brosens en Nathalie Delcroix bewogen zich al jaren in omgevingen die folk, traditionals, polyfonie en meerstemmige schoonheid aanbaden, - maar die ook open stonden voor het experiment - en van het één moest het ander komen. Kon vrijwel niet anders. Maar dat het resultaat zo vreselijk mooi zou zijn, dat viel niet te voorspellen. Op 'LAÏS LENSKI' gaan zowel Laïs als Lenski een heel eind verder dan hun muzikale loopbaan tot dusver liet vermoeden. Tien tracks zijn het geworden. Tien nummers die recht naar de keel grijpen. Noem het neo-folk, noem het filmmuziek, zie het als avant-garde klassiek of gregoriaans. Noem het nachtmuziek voor op grauwe wintermiddagen. Denk aan vanalles en nog wat, maar laat de klassieke referenties varen. Hier zijn de referenties zowel middeleeuws als postmodern als eigenaardig. 2001 A Space Odyssey, Ijsland, de Vlaamse killing fields, Nick Cave als je wil, swamp blues, het Nederlands, oud-Frans, Albion. Magnolia. David Lynch. Sci-fi folk. Op 'LAÏS LENSKI' staat louter uitgepuurde, intelligente sferische muziek. Muziek die het huis vult. En uw hart. En uw gedachten.

Laïs Lenski uit in maart

Een samenwerking van Simon Lenski en de dames van Laïs komt op 16 maart uit. De stemmen van het trio met de cello van de man leveren een apart plaatje op. De tracks omschrijven ze zelf als volgt: Hymne Dit is een cover van een nummer op ‘Noises’ , een experimentele Belgische folkplaat uit 1977 met o.a. Marc Moulin en Dan Lacksman. Het was een verzamelplaat uitgebracht op Marc Moulins label Kamikaze, en is ook de lievelingsplaat van Nathalie. Zandberg Jorunn maakte samen met haar vriend (Tomas de Smet) de muziek voor de film 'Ulu' van Fleur Boonman (première op het Cinema Novo festival in Brugge 2008). Onder andere ook dit nummer, zonder tekst, enkel klanken. All That Is My Own Cover van Nico, bekend van The Velvet Underground, van de lp ‘Desert Shore’. Jorunn bracht deze plaat eens mee naar een repetitie. Désespéré Simon schreef dit nummer en maakte er voor ons een stemarrangement voor. Nadat wij het netjes en fragiel hadden in gezongen, haalde hij het weer helemaal door elkaar, stuurde onze stemmen door verschillende effecten en zette er cello onder in zijn thuis-studio. The Cuckoo’s Cry Samen met 'I tell my beloved' zijn dit 2 overgebleven liederen van Shostakowich uit onze tournee samen met 'Het Vlaams Radiokoor' in 2006. Hier zonder koor maar ondersteund door cello. Blind Boy Jorunn schreef de melodie en het stemarrangement van dit nummer, de tekst komt uit een zeer oud Engels tekstboekje, Simon maakte de cello-partij. Liefdeskonkelarij Sinds kort improviseren we ook op het podium. Dit hebben we ook eens in de studio geprobeerd. Simon worstelde zich door ons improviseren, haalde er de mooiste stukjes uit en maakte er een 'Liefdeskonkelarij' van. Requiem Jorunn verloor haar vader in juli eerder dit jaar, ze zette woorden en gevoelens op muziek van Simon, die hij dan weer eerder al had gemaakt voor de film 'Linkeroever' (deze compositie was niet te horen in de film.) I Tell My Beloved Shostakowich 2, gezongen door Annelies. Didn't Leave Nobody But The Baby Voor de cd 'Te Gek 3' namen we dit nummer op, maar we wilden het ook graag op een plaat van ons, vandaar dat het te vinden is op Laïs–Lenski. © Walt - walkontheglass.blogspot.com, 2 februari 2009
Laïs Lenski verschijnt bij Bang! Labels: Laïs Lenski

Weg van rode klapstoeltjes

In de februari-editie van Zuiderlucht, een Nederlands tijdschrift, vertelt Annelies Brosens aan Paul Verstappen over de nieuwe CD met Simon Lenski, de plaat die Laïs gewoon moést maken. “De radiomakers in Nederland vinden onze muziek te ingewikkeld.” Langs de ‘steenwegen’ in Kalmthout staan vooral pompeuze villa’s waar zo veel Vlamingen een voorkeur voor lijken te hebben. Hier en daar ontwaar je nog een oud karakteristiek boerderijtje, in een ervan woont Laïs-zangeres Annelies Brosens. Haar woonvoorkeur is misschien wel symbolisch voor de aparte plek die ze met haar collega’s Jorunn Bauweraerts en Nathalie Delcroix van Laïs (Keltisch voor stem) inneemt in de Belgische muziekwereld. Vanaf de doorbraak met de a capella songs op het folkfestival van Dranouter in 1996 staat de groep bekend om zijn drang naar vernieuwing. Laïs maakte de folk sexy en voorzag poëtische, middeleeuwse liedteksten van een eigentijds jasje. “Optreden zonder muzikanten doen we tegenwoordig eigenlijk nauwelijks. Daar raakten we langzamerhand op uitgekeken”, vertelt Brosens. Daarom wordt het groepsgeluid steeds meer ingekleurd door uiteenlopende instrumenten. Simon Lenski is één van de muzikanten waarmee de dames tegenwoordig het podium delen. Lenski, cellist van de avantgardistische rockband Die Anarchistische Abendunterhaltung (DAAU), is volgens Brosens een schot in de roos. “Lenski is zo veelzijdig en experimenteel, dat we hem vooral zijn gang laten gaan. Je moet hem geen beperkingen opleggen, dan voelt hij zich een ingehuurde sessiemuzikant. Als hij te ver gaat, remmen we hem later wel wat af.” Onder de naam Laïs-Lenski speelt het viertal op bijzondere locaties. België kent toch al weinig echte popzalen, waardoor Laïs vooral is aangewezen op de culturele centra. “Die zien er eigenlijk allemaal hetzelfde uit. We wilden wel eens iets anders dan een ‘bak met rode klapstoeltjes’.” Dat kunnen kerken, kapelletjes en romantische kasteeltjes zijn. Maar ook donkere parkeergarages, industriële complexen of luxe lofts. “Het is een speciaal gevoel om je vooraf om te kleden in de sacristie. Zo kun je makkelijker een intieme sfeer neerzetten. Je merkt ook dat bezoekers extra moeite moeten doen om er naartoe te komen. Daardoor speel je voor een nieuwsgierig publiek, dat open staat voor nieuwe dingen.” De reacties op de ‘intieme concerten’ zijn positief. Brosens: “Steeds vaker horen we: ‘Is er ook een cd met de cello?’” Begin februari moet die eindelijk verschijnen. “Dit is echt een album dat we één keer in onze carrière moesten maken.” De plaat telt tien nummers, een mix van covers en nieuw werk. Die eigen songs kunnen altijd en overal ontstaan. “Vaak brengt iemand wat muziek mee om inspiratie op te doen”. Aan de keukentafel in huize Brosens luisterde men bijvoorbeeld naar het slaaplied Didn’t leave nobody but the baby (beter bekend door het terugkerende Go to sleep you little baby), dat door Emmylou Harris, Alison Krauss en Gillian Welch werd vertolkt in de film O Brother, Where Art Thou? Dat nummer kwam uiteindelijk op de plaat, evenals twee klassieke stukken van de Russische componist Dimitri Sjostakovitsj. Het album dat de Velvet Underground maakte met zangeres Nico was een andere belangrijke inspiratiebron. “Dat is een hele pure plaat met een rauw, ongepolijst geluid. Ik denk dat we daar naar op zoek zijn gegaan.” Het huiselijke gevoel tijdens de luistersessies was een belangrijke leidraad voor de nieuwe plaat. “Het moet voelen alsof we in je huiskamer staan.” Er staat ook een pure improvisatie op. “We draaiden ’s avonds in de studio alle lampen uit en zijn met z’n vieren begonnen. Dat is heel bijzonder geworden.” Bij het uitwerken van de nieuwe songs volgt Laïs zoals altijd het gevoel. “Dat gaat puur op het gehoor, we kunnen geen noten lezen. Veel fans zouden graag een partiturenboek bestellen, maar dat is er gewoon niet.” Voor Lenski maakte Laïs een uitzondering. “Bij een Franstalig nummer had hij drie verschillende zangpartijen uitgeschreven. Die zanglijnen zette hij zelf op een cd’tje, zodat we onze partijen konden instuderen.” Het is altijd afwachten hoe het nieuwe geluid van Laïs zal landen bij de liefhebbers. Maar daar staat Drosens eigenlijk niet bij stil. “De radiomakers in Nederland vinden onze muziek te ingewikkeld. Alleen met een toegankelijker nummer kom je op de radio. Platenfirma’s willen er daarom één song uit kunnen pikken. Maar we maken geen plaat om op de radio te komen. We willen gewoon één interessant album maken. Later zien we dan wel wat er van komt.” © Paul Verstappen - Zuiderlucht, februari 2009

”t Smidje’ 10 jaar op rij

Ook ditmaal is de onverwoestbare Laïs-klassieker ''t Smidje' erin geslaagd zich te handhaven in de 100 op 1-lijst van Radio 1. Het nummer vinden we terug op plaats 42, 11 plaatsen hoger dan vorig jaar. Hopelijk het signaal voor een nieuwe opmars richting hogere regionen. De lijst wordt voor het tweede achtereenvolgende jaar aangevoerd door 'Twee meisjes' van Raymond van het Groenewoud, het nummer waarmee Laïs dit jaar één van de voorrondes won van 'Zo is er maar één'. De volledige top-100 van 2008 kan beluisterd en geraadpleegd worden op de site van Radio 1.

4 Laïsnummers in Longlist

In het zog van de Amerikaanse presidentsverkiezingen organiseert Radio 1 zijn eigen jaarlijkse verkiezing van de beste Belgische muziek. Met gepaste trots zendt Radio 1 nu al voor de zevende maal '100 op 1' uit. Op zaterdag 22 november presenteren Lieve De Maeyer en Floris Daelemans je acht uur lang de honderd allerbeste Belgische liedjes. Het mooie eraan is dat wij, als luisteraars, meebepalen welke dat zijn. Op de Radio 1-website is er een stemformulier (opgelet: dit formulier opent in een nieuw venster!) klaargezet waar je jouw vijf favorieten kunt kiezen, uit een longlist van bijna vijfhonderd pareltjes uit de Belgische popgeschiedenis. Er is op het stemfomulier ook een plekje voorzien voor een eigen keuzenummer. Als je vindt dat er een nummer ontbreekt in deze longlist, kun je daar zelf nog een suggestie doen. Ditmaal is Laïs met vier nummers opgenomen in deze longlist: naast ''t Smidje', 'Dorothea' en 'Houd uw kanneke' - reeds eerder in de longlist opgenomen - werd er uit de meest recente cd 'The Ladies' second song' het titelnummer 'The lady's second song' toegevoegd'. Om Laïs met een of meerdere nummers in deze jaarlijkse populariteitslijst te krijgen zijn er zoveel mogelijk stemmers nodig. Doe dus zeker mee en breng nu je Laïsstem uit voor 100 op 1. Bijgevoegd de links waar alles om draait:
Webpagina van 100 op 1: http://radio1.be/programmas/100op1/kies/ Webpagina van het stemformulier van 100 op 1: http://php.radio1.be/100op1_08/stem/

Jorunn’s vader overleden

Tragisch nieuws uit Frankrijk. Op donderdag 10 juli is Gunter Bauweraerts, vader van Jorunn, en zelf een begenadigd folkartiest, overleden aan een hartaanval. Hij was amper 55 jaar. Gunter was een begenadigd folkmuzikant. Zijn muzikale erfenis omvat ondermeer twee heerlijke, sfeervolle cd’s rond het thema Midwinter. Met zijn vzw Wendel organiseerde hij muziekstages. Onze innige deelneming aan de familie van Gunter Bauweraerts. Veel sterkte gewenst tijdens deze indroeve momenten. Echtgenote Gudrun en de kinderen kunnen hopelijk vertroosting vinden bij de tijdloze en warme muziek die Gunter maakte en bij de herinnering aan de mooie momenten die hij aan iedereen van ons heeft geschonken.

Benefietsingle

Vanavond kon je in de Rode Loper (één, 18.35u) vernemen dat Laïs te horen is op een nieuwe benefietsingle. Samen met Koen Wauters, Gert Bettens en de Fixkes zingt het Kalmthoutse trio een benefietsingle in ten voordele van palliatieve zorgen voor kinderen. Herhaling van De Rode Loper is voorzien deze nacht om 00.55u. Meer informatie over het project waarvoor deze benefietsingle werd opgenomen vind je op serafien.wordpress.com Project Palliatieve Zorgen voor Kinderen

Update concertkalender

Een groot aantal concerten werden aan de Laïskalender toegevoegd. We krijgen een mix van Laïs & groep, afgewisseld met Laïs-Lenski. Voor elk wat wils. De komende maanden is de groep ondermeer te genieten in Tongeren (29-06, Laïs & Lenski), Gent (24-07; Laïs), Dranouter (03-08, Laïs), Lovendegem (30-08, Laïs), Brussel (24-09, Laïs), Kontich (10-10, Laïs-Lenski), Torhout (30-10, Laïs) en Aalst (31/10, Laïs). De volledige kalender is te raadplegen op de concertpagina en op de officiële Laïs-website.
Officiële website Laïs

Recht tegen onrecht

Op woensdag 30 april is Laïs een van de artiesten op 'Recht tegen onrecht', het mensenrechtenfestival voor Amnesty International. Dit gratis toegankelijke benefietfestival gaat door van 14u tot 24u op de Groenplaats in Antwerpen. Naast Laïs zijn er optredens van Tom Helsen, Delavega, Geena Lisa, Nicole & Hugo, Balthazar, Concrete, Neeka, Mozaiek, Jim Cole, The Copps, Off the Record en Les Offs. De juiste uren van de verschillende artiesten worden pas op het laatste moment vastgelegd en worden dan ook niet van te voren meegedeeld. Meer informatie is te vinden op www.rechttegenonrecht.be. Dit bericht bevestigt ook mijn vermoeden dat Laïs toch niet naar Mexico zal gaan. Ze zouden daar optreden van 28 april tot 5 mei, maar inmiddels is het bericht daarover verdwenen van de lais.be-website, en ook op de website van het Ollinkan-festival met het programma van dit jaar is Laïs niet terug te vinden. © Leentjuh - Laiswereld, 19 april 2008

Geen finaleplaats

Gisteravond waren we aanwezig bij de opnames van 'Zo is er maar één'. Hoewel we veel te vroeg waren - de trein vanuit Nederland rijdt maar één keer per uur - vond ik het wachten niet erg en was het een leuke ervaring. We waren het eerste publiek dat aanwezig was, en zo spraken we nog even met Nathalie, die voorbij kwam lopen. Ze vertelde dat ze direct weg moest, omdat ze nog een optreden had met The Partchesz. Omdat er toch nog niemand was, hebben we ook nog aan de deur van de studio gestaan - zo wisten we om half 8 al dat Little August de wildcard had gekregen, omdat ze op het repetitieschema stonden. Die deur ging regelmatig eens open, en dan konden we Jorunn en Annelies op de bank zien zitten ... Glimlach van Nathalie Omdat we nog een uur moesten wachten voor we de studio in mochten, zijn we in de publieksbar gaan zitten. Hoewel we niet met voorrang naar binnen mochten, hadden we wel hele goede plaatsen, zeker om Laïs te zien. De trailer werd recht voor onze neus opgenomen en we stonden heel dicht bij de strandstoel. Laïs wist ons ook staan: terwijl ze "De wijzers houden op" zongen, keek en glimlachte Nathalie naar ons. Nadat Laïs gezongen had is Nathalie direct vertrokken, terwijl Jorunn met twee oma's naar de backstage liep. Totaal niet eens met de uitslag! We waren het wel totaal niet eens met de jury's. Naast het liedje van Laïs vonden we dat van Free Souffriau en dat van Yevgueni & Neeka erg mooi, maar die kregen van de jury juist maar heel weinig punten. Brahim's versie van 'Kvraagetaan' was niet echt mijn smaak, en had maar weinig weg van het origineel; er waren halve zinnen weggelaten of veranderd. De tekst van 'Is dit nu later?' vind ik wel erg mooi, maar de uitvoering door Little August was saai, zo standaard en ongeïnspireerd. Iedereen zong ombeurten een couplet en het refrein zongen ze met z'n drieën. Laïs kan dan toch écht véél beter zingen... Ook 'De fanfare van honger en dorst' vond ik niet zo geweldig, maar de jury's hadden blijkbaar een andere mening. De stemmen van het publiek kwamen veel meer overeen met onze mening, maar helaas was dat voor Laïs niet genoeg. Voor mij hadden ze niet per se moeten winnen - dan hadden ze met twee het nummer nog eens moeten zingen, dat was lastig geweest - maar een finaleplaats had de groep zeker verdiend. Het commentaar op de au-klank, vond ik ook wat overdreven. Ze zingen "hauw", en dat klinkt gewoon mooi... © Leentjuh - Laiswereld, 19 april 2008
Webstek 'Zo is er maar één'